Jimpa is een nieuwe film van regisseur Sophie Hyde. De film gaat over seksuele identiteit en familiedynamiek. Hyde baseert het verhaal op haar eigen leven.

De film volgt Hannah, gespeeld door Olivia Colman. Hannah is een filmmaker uit Adelaide, Australië. Ze reist naar Amsterdam met haar man en haar non-binaire kind Frances. Frances wordt gespeeld door Aud Mason-Hyde. Aud is het echte kind van regisseur Sophie Hyde. Dit maakt de film extra persoonlijk.

In Amsterdam bezoekt de familie Hannah's vader Jim. Jim wordt gespeeld door John Lithgow. Iedereen noemt hem liefkozend Jimpa. Jim is een charismatisch en levendig persoon. Lithgow speelt deze rol met veel energie en warmte.

De twee hoofdrolspelers leveren sterke prestaties. Colman en Lithgow zijn volledig toegewijd aan hun rollen. Hun spel is het hoogtepunt van de film. Zonder hen zou de film veel minder sterk zijn.

Toch heeft de film ook zwakke punten. Hyde's verhaal voelt soms te zelfvoldaan aan. De film prijst zichzelf te veel voor zijn eerlijkheid. Dat voelt niet altijd oprecht aan. De vonk die Hyde's eerdere film Animals uit 2019 had, ontbreekt hier.

Een voorbeeld van de overdreven stijl is de tienerheldin van de film. Zij maakt foto's met een oude wegwerpcamera op film. Bijna niemand doet dat meer in het dagelijks leven. Dit detail voelt geforceerd en onecht aan.

De film wil een gevoelig verhaal vertellen over een queer familie. Dat is een belangrijk en waardevol onderwerp. De LGBTQ+ thema's, zoals non-binaire identiteit, zijn zichtbaar aanwezig. Maar de uitwerking had dieper en scherper gekund.

Jimpa is een film met goede bedoelingen. Voor LGBTQ+ kijkers biedt de film herkenbare verhalen over identiteit en familie. De representatie van een non-binair personage op het grote scherm is waardevol. Maar de film bereikt zijn volle potentieel niet.

Kortom, Jimpa is de moeite waard vanwege Colman en Lithgow. Hun spel alleen al maakt de film het bekijken waard. Verwacht echter geen meesterwerk.